Τρίτη 4 Φεβρουαρίου 2014

Θα σου Ριξω Φολα στο Σκυλακι σου...

Θα σου Ριξω Φολα στο Σκυλακι σου...

Αχ! θα σου ριξω φολα στο σκυλακι σου..
για να μπαινοβγαινω στο τσαρδακι σου..
αποφασισα στα 47  μου χρονια να γινω φονιας εκανα περα την  ευαισθησια μου και την αγαπη για τα ζωα και αυτες της μερες θα κανω τη βλακεια μου...
αφηνω τον πολιτισμο μου στην ακρη και κανω το λαθος μου...
δεν ειμαι βαρβαρος ανθρωπος ουτε απολιτιστος..
αυτο που δε θελω ποτε να κανουν σε μενα και στο σκυλο μου το κανω σε μια φιλη..
γιατι..?
για να μαθεις πως ειναι να πονας οταν σου λειπει καποιος...
να δω μετα πιο σκυλακι θα εχεις να του χαμογελας και να το χαιδευεις...
Αχ! θα σου ριξω φολα στο σκυλακι σου...
που λεγει και το ασμα....
Ε!

Μη Απορριψες με...

Μη Απορριψες με...


Νυχτα και κοντα στο τζακι μονος μου να ακουγεται μονο η φωτια..
χαζομεθυσμενος νιωθω πως ειμαι και να καψω θελω μεσα απο λυγμους της αμαρτιες μου..
η απουσια σου με αγγιξε πολυ βαθια που εγινε πονος μεσα στη ψυχη μου..
δεν εψαξα ποτε να βρω εξηγησεις
αφου τωρα το ονειρο μου να σε δω βυθιστηκε..
εδω δακρυζει η ψυχη μου..
νιωθω εγκλωβισμενος  απο τη μαρτυρικη σου απουσια..
ειναι αυτη η απουσια σου που παντα με πληγωνει..
τα δακρυα μου δε με γλυκαινουν πια..
νοθευμενο αποψε αυτο που πινω για σενα..
μονος μου οπως ειμαι φωναζω σε ενα ροζ ψιθυρισμα  μη απορριψες με..
Μαγισσα μου..
να ξερεις με πονεσε η λησμονια σου και η μαρτυρικη σου απουσια...
Ε!

Ισοβια...

Ισοβια...

Μαγισσα μου.. Εκλεψες μια καρδια...
Απηγαγες μια λογικη..
τρελανες ενα μυαλο..
Ασελγησες σε μια ψυχη..
ληστεψες ενα ονειρο με λογισμο..
Προδωσες εναν Ερωτα...αφησες μια αγαπη..
πληγωσες εναν αντρα...
λαβωσες τη καρδια μου..
κατοπιν τον παραπανω εγκληματων σου κακως κυκλοφορεις ακομη ελευθερη..
και θα πρεπει να λογοδτησεις σε.. ΜΕΝΑ..!
εχεις διαπραξει ερωτικα εγκληματα κατα της καρδιας μου..
για ολα τα εγληματα αυτα που διεπραξες εδω και 3 χρονια θα λογοδοτησεις...
για τους λογους αυτους θα τιμωρηθεις με τη μεγιστη των ποινων..
Ισοβια η Δις Ισοβια μαζι μου για παντα..
χωρις ελαφρυντικο...
ξ

Μονη σου μεσα στη Σιωπη..

Μονη σου μεσα στη Σιωπη..

Αποψε θα μανταλωσω το ονειρο μου στο συρμα της αυλης μου..
για να στεγνωσει η σκεψη μου...
μετα θα ριξω λαδι πανω στη σιωπη μου..
για να μην μου τριζει και μου σκουριασει...
να σου κανω παρεα...
Αχ! αποψε φιλη μου με επισκεφτηκε βαρια η σιωπη σου..

σαν γιορτη επιβεβαιωθηκε η απομακρυνση σου...
βουβη η συνομιλια μας δεν μου απαντας δε μου μιλας δε περνας πια
και αυτο υπογραμμισε την αδιαφορια σου..
και εσυ εκει να καθεσαι στο συγυρισμενο σαλονι σου που εχει
πλημμυριση απο τη μοναξια μονη σου..
τα μαξιλαρια σου βελουδινα τα υφαντα σου ομορφα..
και τα ασημικα σου σε σειρα..
μια υποκρουση του ωραιου ειναι ολα..
μα εσυ εκει ..
να εισαι μονη...
παντα μεσα στη Σιωπη..
Ε!

Μυστικοι Εραστες...

Μυστικοι Εραστες...

Nυχτα και μεσα στον καθρεπτη των ματιων μας  δυνατος ειναι ο ποθος μας ακομη..
πανω στο καναπε πεταμενο το μαυρο της φορεμα
και στο πατωμα πεταμενα ολα τα αλλα..  
και πανω στο κρεβατι μας ζεστα τα γυμνα κορμια του ερωτα μας..
και παντα γυμνα τα χειλη μας τα χερια μας οι σκεψεις μας γυμνες...
γυμνα τα ονειρα μας..
γυμνες και οι νυχτες μας

αποψε τη νυχτα θα ζησουμε για μια ακομη φορα εναν ακομη ερωτα  πιο δυνατο και απο το φοβο μας..
μα αυριο θα εχεις φυγει..
θα εχω φυγει..
θα παρουμε ξεχωριστους δρομους

αυτους τους μοναχικους δικους μας δρομους που τοσο μισησαμε..
σου φωναζω μεινε και αλλο για μια νυχτα ακομη
να σβησουμε τη διψα μας να φωναξουμε σαν μυστικοι εραστες ... 
κουραστικα μοναχος μου να σε περιμενω..
να περμενω τον ερωτα σου που παντα μου αργεις  να ερθεις..

μεινε αποψε μαζι μου για πιο πολυ...
Ε!

και Τωρα τι...? και Τωρα πως...?

και Τωρα τι...? και Τωρα πως...?

Πεs μου σε παρακαλω τετοια ομορφα ματια πως να τα ξεχασω..
τετοια  γλυκια φωνη πως της ξεχνας..
αποψε μου λειπεις πιο πολυ  και ενα ψεμα ζω..
αχ! το χαμογελο σου ποσο μου λειπει..
και τωρα πως..?
χωρις εσενα μακρια μου πως θα ζω..
και τωρα τι..?
το ονομα σου μονο του στην καρδια μου εχει γραφτει..
και τωρα που..?
το πονο μου λεω εδω μεσα και μονος μου κλαιω..
γιατι σε ποθω...
ο χρονος πισω δε γυριζει στης ομορφες τοτε λιγες στιγμες μας...
μας χωρισε η αποσταση βλεπεις..
για μενα η Μαγισσα μου στη ζωη μου εισαι και για αυτο θα σε προσμενω..
εφιαλτης μου φαινεσαι πως εισαι τοσο μακρια μου μα πες μου καλη μου Μαγισσα..
ποια να ειναι η γιατρεια μου για μενα...
εμεις οι δυο θα μπορουσε να ειμαστε μαζι..
το  κισμετ μας χωρισε και ειμαι απεγνωσμενος..
δε μπορω ποτε να σε βγαλω απο το μυαλο μου δε μπορω να σε ξεχασω...
παντα θα μου λειπεις καλη μου Μαγισσα...
Ε!

ΣΕ ΒΑΘΡΟ Σ' ΑΝΕΒΑΣΑΝΕ

ΣΕ ΒΑΘΡΟ Σ' ΑΝΕΒΑΣΑΝΕ


Σε βάθρο σ' ανεβάσανε
καμάρωναν για σένα
για βασιλιά σε βλέπανε
ότι ζητούσες τρέχανε
και με περίσσια έννοια


Τώρα όμως μεγάλωσες
όπως τα παραμύθια
κι έμαθες την αλήθεια
πως η ζωή είναι σκληρή
και δεν υπάρχει βάθρο
ούτε στέμμα από σμάλτο


Τώρα αγναντεύεις τα ψηλά
που δεν μπορείς να ζήσεις
κοιτάζεις την αδικία
και ψάχνεις την αιτία
για να την πολεμήσεις